Nederland worstelt om oorlogskoe te begraven – Emancipatie

Vier jaar na een gerechtelijk bevel om de stikstofuitstoot te verminderen, zoeken boeren meer hulp van de overheid, omdat ze niet in staat zijn hun intensieve, op fokkerij gebaseerde productiesysteem te veranderen.

Hij heeft misschien 150 melkkoeien, maar de melk die Joss Verstraaten aan zijn koffie toevoegt, komt uit individuele industriële peulen die in de TGV-barwagen worden afgeleverd. Een symbool dat de industrialisatie van de Bataafse landbouw samenvat. De 58-jarige, die met zijn zoon op een boerderij in Noord-Brabant woont, een paar kilometer van de Duitse grens in het zuidoosten van Nederland, vertelt veel over het agrarische verleden van zijn land.

Hij wil terug naar de naoorlogse tijd, naar de eeuwenoude handelstraditie, zelfs naar de aanleg van de eerste dijken tweeduizend jaar geleden. Want om de stikstofcrisis in Nederland te begrijpen, “Het begrijpen van de geschiedenis is essentieel”, Hij legt het uit voordat hij aan een lange presentatie begint. Een presentatie van steeds grotere, intensievere en productievere boerderijen in een gedwongen mars. Een presentatie die een leerboekonderwerp zou kunnen zijn voor alle belanghebbenden bij veranderingen in het milieu. ‘We moeten absoluut niet doen zoals in Nederland’ Franse belanghebbenden in de landbouwwereld, NGO’s en vakbonden, zijn vaak gealarmeerd als er gevraagd wordt naar het terugdringen van de vervuiling die gepaard gaat met de veehouderij.

Het is de tweede grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld

Als beste symbool van de intensieve landbouw wordt het land vandaag de dag gedwongen op zijn kop te staan. In 2019 een besluit van de Raad van State