Klacht tegen seriële spermadonor in Nederland – vrijspraak

Jonathan M. Aangenomen wordt dat hij de biologische vader is van ten minste 550 kinderen die zijn geboren via geassisteerde voortplanting. Een vereniging vraagt ​​de Nederlandse rechter om een ​​einde te maken aan deze gevaarlijke snelheidsovertreding.

Hoeveel kinderen die via geassisteerde voortplantingsmethoden zijn geboren, kunnen dezelfde biologische vader hebben? In Nederland houdt deze vraag de gemeenschap bezig sinds er één enkele donor werd gevonden in wat honderden geboorten leken te zijn. Een reeds oude discussie, een paar dagen geleden, werd nieuw leven ingeblazen door een klacht Stichting Donateurs (“donorkind”), dat de verbinding tussen degenen die uit dezelfde vader zijn geboren, vergemakkelijkt (op voorwaarde echter dat hij accepteert dat zijn gegevens worden doorgegeven aan zijn kinderen bij het bereiken van de meerderjarigheid).

Handhaaf de wet die in Nederland van kracht is in naam van de kinderbescherming, Jonathan M. De vereniging wil ook voorkomen dat haar gameten zich in alle vier de richtingen verspreiden – ze zou 550 nakomelingen krijgen. Elke donor kan zich om twee belangrijke redenen slechts 25 keer legaal voortplanten. Ten eerste, in een klein gebied als Nederland (17,5 miljoen mensen), het risico van onvrijwillige bloedverwantschap. De tweede is psychologisch: het is moeilijk voor een volwassene, op zoek naar zijn identiteit, om tientallen halfbroers en -zussen te vinden.

Verzamelen op station Den Haag

Jonathan M., een 41-jarige muzikant, trotseerde de wet door 3D-fotokopieën van kinderen te maken, aldus Donarkind. Hij registreerde zich bij verschillende klinieken die bevoegd waren om sperma van donoren te verzamelen, voordat hij rechtstreeks contact opnam met vrouwen die een medisch geassisteerde conceptie hadden aangevraagd.