De regering kan haar vluchtelingen nu terugsturen naar Denemarken – EURACTIV.fr

Syrische vluchtelingen die in Denemarken asiel hebben gekregen voordat ze in Nederland asiel hadden aangevraagd, kunnen zonder verder onderzoek naar Denemarken terugkeren, oordeelde de Raad van State, een adviesorgaan van de Nederlandse regering, woensdag (6 september).

Met het besluit wordt een uitspraak van vorig jaar vernietigd waarin de Raad van State zei dat de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de gronden voor de terugkeer van Syriërs naar Denemarken van geval tot geval moest legaliseren vanwege de strenge asielwetgeving van het land. .

“Er zijn geen duidelijke en fundamentele verschillen tussen het Deense en Nederlandse beschermingsbeleid voor Syriërs. Een vreemdeling loopt dus geen reëel risico op indirecte terugkeer als hij of zij moet terugkeren naar Denemarken. Dat meldt de Adviescommissie in haar oordeel.

“De staatssecretaris kan op voorhand overwegen dat alle EU-lidstaten effectieve en gelijke bescherming van de grondrechten bieden op grond van het EU-Handvest, het Vluchtelingenverdrag en het EVRM” Hij voegde eraan toe in een persbericht bij zijn uitspraak.

De Raad van State baseerde zijn besluit op betrouwbare informatie van Deense functionarissen, die de regio Damascus niet langer als veilig beschouwen en alle banden met het Syrische regime afwijzen, inclusief de repatriëring van Syrische vluchtelingen.

De zaak werd aangespannen door een Syrische vluchteling die asiel kreeg in Denemarken voordat hij opnieuw een aanvraag indiende in Nederland. Hij betwistte de afwijzing van zijn aanvraag in Nederland en de onmiddellijke verhuizing naar Denemarken, waarbij hij zijn bezorgdheid uitte over het harde migratiebeleid van laatstgenoemde, uit angst dat hij gedwongen zou worden terug te keren naar Syrië.

De uitspraak komt op het moment dat de Nederlandse campagne voor de komende nationale verkiezingen in volle gang is, en migratie een van de dominante kwesties is na de val van het vorige kabinet, vanwege onverenigbare meningsverschillen over het beleid van het land ter zake.