Wat vinden Frédéric LeBaron en Jean-Laurent Cassilly van het ‘Marianne’-onderzoek naar Pierre Bourdieu?

Marianne: Wat zijn volgens u de belangrijkste lessen die we uit ons onderzoek kunnen trekken?

Frédéric LeBaron:Wat mij betreft, werd ik getroffen door de duurzaamheid van de structuren. Dit is wat zo opvalt in het werk over de sociale ruimte: er bestaan ​​nog steeds grote structuren. Wanneer we in de loop van de tijd vergelijken, zien we dat dezelfde culturele praktijk zich in de sociale ruimte kan bewegen en daarom heel verschillende betekenissen kan krijgen. We zien ook een aanzienlijke stabiliteit die verband houdt met de kapitaalschenkingen, dat wil zeggen met de totale hoeveelheid economisch en cultureel kapitaal. De samenleving is bovenal regelmaat. Dit is heel opvallend als we bekend zijn met de literatuur over de kwestie van sociale discriminatie: we vinden resultaten die zijn vastgesteld door collega's in Noorwegen, maar ook in Polen en in Chili… Deze sterke structuren zijn van fundamenteel belang in samenlevingen waar het onderwijssysteem nam een ​​zeer belangrijke plaats in in de reproductie van het sociale.

Jean Laurent Cassilly: In 2024 is het aantal afgestudeerden in ons land veel groter dan eind jaren zeventig. Ik merk op dat de positie van cultureel kapitaal centraler lijkt te zijn geworden dan in de tijd van Bourdieu. Als echter meer mensen een bepaald aantal culturele symbolen onder de knie hebben, zal het niet hebben ervan nog meer diskwalificerend zijn.

Lees ook: Jean-Laurent Casilly: “De keuze voor het voorstedelijke model heeft hem nooit afgeremd”