afwijking – Internationale samenwerking brengt een nieuwe manier met zich mee om te proberen een belangrijk spanningsveld in de kosmologie op te lossen.
Sinds enkele jaren is de kleine wereld van de kosmologie geïntrigeerd door een zeer levendig debat: wat is de ware maatstaf voor de uitdijingssnelheid van het universum, de Hubble-constante genoemd? Het probleem met de waarde van deze fundamentele coëfficiënt is zo acuut dat sommigen zich afvragen of het Standaardmodel niet volledig moet worden herzien, ook al beschrijft het de evolutie van het superuniversum zelfs vandaag nog vrij goed.
Dat het heelal uitdijt, is al zo sinds de Amerikaanse astronoom Edwin Hubble in de jaren twintig mat dat hoe verder een melkwegstelsel is, hoe sneller het van ons weg beweegt. Om het door Hubert Reeves gepopulariseerde beeld te gebruiken: deze sterrenstelsels die van elkaar wegdrijven, zijn als rozijnen in snoep die opzwellen als ze worden gekookt. De Hubble-constante, H0 (H nul) genoemd, die astronomen al bijna een eeuw proberen te bepalen, wordt precies gebruikt om de snelheid te bepalen waarmee de “cake”…
Dit artikel is alleen voor abonnees. Je hebt nog 84% om te ontdekken.
Meer lezen?
Ontgrendel alle items direct.
Al geabonneerd? Inloggen
Sanne ter Horst schrijft voor caribemagazine.nl over actualiteit, politiek, economie, technologie, sport, entertainment en lifestyle. Zij richt zich op duidelijke verslaggeving, betrouwbare informatie en onderwerpen die relevant zijn voor lezers. Met oog voor feiten en context brengt zij nieuws en ontwikkelingen op een toegankelijke manier.
Meer verhalen
Tesla brengt Powerwall 3P driefasige thuisbatterij uit in Nederland
Planet Zoo 2 duikt onder water met uitgebreide aquariums als nieuwe spelervaring
Fossiele uitwerpselen van ‘zombie-eekhoorns’ blijken wetenschappelijke goudmijn